Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Thin Lizzy - Jailbreak


Οι Thin Lizzy είναι ένα από τα πιο γνωστά και πιο γνήσια Rock συγκροτήματα όλων των εποχών.
Ξεκίνησαν γύρω στο 1969 με ηγέτη τραγουδιστή μπασίστα συνθέτη έναν έγχρωμο Ιρλανδό ο οποίος είχε καταγωγή από Βραζιλία..το όνομα του Philip Lynott.
Τον πρώτο δίσκο τον βγάλαν το 1971 με πολλές επιρροές από Country και Folk μουσική έτσι θα είναι και ο δεύτερος δίσκος τους.Το 1973 θα κυκλοφορήσουν τον 3ο δίσκο τους όπου θα αρχίσουν να σκληραίνουν τον ήχο τους 
και σε αυτόν τον δίσκο θα κάνει την εμφάνιση του ίσως το πιο αναγνωρίσιμο τραγούδι τους Whiskey In The Jar το οποίο ήταν διασκευή σε ένα παλιότερο Ιρλανδικό τραγούδι.
Έτσι λοιπόν μέχρι το 1973 οι Thin Lizzy ήταν ένα Power Triο στο στυλ των Jimi Hendrix Experience,Cream,Blue Cheer κ.α. όχι μόνο στην δομή τους αλλά και στον ήχο της μουσικής τους δηλαδή Blues/Rock..
Το 1974 θα αποχωρήσει ο μέχρι τότες κιθαρίστας τους Eric Bell και θα προστεθούν 2 ταλαντούχοι κιθαρίστες Scott Gorham & Brian Robertson.
Από τότε θα αρχίσει μια χρυσή περίοδος για το Group με αυτή την σύνθεση μέχρι το 1978 και οι δίσκοι τους να είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλον.
Ίσως ο πιο χαρακτηριστικός από αυτήν την σειρά δίσκων των Thin Lizzy να είναι το Jailbreak Που κυκλοφόρησε το 1976 με το Johnny The Fox να ακολουθεί.
Ένας ήχος που ήταν της μόδας θα λέγαμε για εκείνην την εποχή στο κλασικό στυλ Hard Rock/Heavy Metal με τραγούδια όπως το ομώνυμο του δίσκου που τον ανοίγει και το Boys Are Back In Town να αφήνουν στην πορεία των χρόνων ιστορία σε όλους τους οπαδούς της Rock μουσικής και όχι μόνο.
Δίσκο που θα τον κατατάσσαμε άνετα μέσα στους 10 Αγαπημένους δίσκους των Rock Fans...με όλα τα 9 τραγούδια να έχουν κάτι ξεχωριστό και κάτι να σου δώσουν στο άκουσμα τους.
Επίσης ξεχωρίζουν τα Cowboy Song,Warrior & Emerald που ειδικά στα Live τους τα είχαν πάντα μέσα στη λίστα για να παίξουν.
Τέλος να αναφέρουμε ότι το 1986 δυστυχώς ο Phil Lynott άφησε αυτόν τον κόσμο,τον ταλαιπωρούσε πρόβλημα με το συκώτι που βεβαίως οφείλεται στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

 Gary Lexicondevil

John Mellencamp (John Cougar) - Jack & Diane


Ο τίτλος ενός τραγουδιού είναι ουσιαστικά μια βιτρίνα για αυτό. Μπορεί να σε ωθήσει στην αδιαφορία απέναντι στο μουσικό κομμάτι, αλλά και να τραβήξει και την προσοχή. Αν και δεν είναι λίγες οι φορές που ο τίτλος είναι απλά κάτι για να κερδίσει την προσοχή, συνήθως αντικατοπτρίζει το λυρικό μέρος του τραγουδιού και λιγότερες φορές και το μουσικό. Η επιλογή ενός ονόματος είναι αρκετά προσφιλής, μερικέ φορές και δύο ονομάτων. Και κει αρχίζει να ξυπνάει η περιέργεια, σε ποιον ανήκουν, ειδικά αν είναι φανερό πως δεν αναφέρονται σε κάποιον ερωτικό σύντροφο ή προσδωκούμενο ερωτικό σύντροφο του δημιουργού.
Με το δικό του όνομα μάλλον είχε μια ανασφάλεια ο John Mellencamp, που μετά από παρότρυνση του ίδιου του μάνατζερ του, κυκλοφορεί το American Fool, έκτο του άλμπουμ, σαν John Cougar, το 1982. Δεν ξέρω αν η αιτία ήταν η αλλαγή του ονόματος ή ποιότητα του άλμπουμ ή συνδυασμός και των δύο, ώστε το άλμπουμ να γίνει πιο πετυχημένο του καλλιτέχνη, αλλά ακόμα και να φτάσει στην κορυφή του  Billboard 200 chart και να κάνει της μεγαλύτερες πωλήσεις την χρονιά που κυκλοφόρησε. Ένα από τα διαμάντια που περιείχε το άλμπουμ είναι και το "Jack & Diane". Η δημιουργία του ίδιου του καλλιτέχνη ακολούθησε στο εμπορικό επίπεδο, τα βήματα του άλμπουμ,με αποτέλεσμα να επιλεγεί από την  RIAA ( ένωση δισκογραφικών εταιριών της Αμερικής), σαν ένα από τα Songs of the Century. 
Αλλά πέρα του εμπορικού, το τραγούδι έχει και καλλιτεχνική αξία και αρκετό παρασκήνιο, με το λυρικό μέρος να είναι το πιο ενδιαφέρον. Αναφέρεται στην σχέση που είχε ο καλλιτέχνης με μια κοπέλα που ζούσε κοντά στην γενέτειρά του, το  Seymour της Indiana και λεγόταν Diane. Αλλά στην ουσία του είναι ένας ύμνος στην αγροτική εργατική τάξη. Η γενέτειρα του τραγουδιστή, εκείνα τα χρόνια είχε 13 000 κατοίκους και δεν φημιζόταν για πόλη που δημιουργεί "μεγάλες προσωπικότητες",άλλα μάλλον χαμένους της ζωής. Αλλά, μια αθώα και γλυκιά νοσταλγία πάντα έμενε στο μυαλό του δημιουργού, μέσα από μια εικόνα ενός ζευγαριού νέων, που γνωρίζουν ήδη ότι, τα καλύτερα χρόνια θα είναι σε λίγο πίσω τους. Οι άνθρωποι σε εκείνα τα μέρη δεν γνωρίζουν τα παγκόσμια προβλήματα, ούτε θα φτάσουν ποτέ τους στόχους τους, αλλά παραμένουν άνθρωποι. Ο τραγουδιστής μέσα από την νοσταλγία του και μέσα από ασήμαντους ανθρώπους θέλει να τονίσει το πιο σημαντικό, τον άνθρωπο.
Μουσικά το τραγούδι είναι ένα απλό one man song, αλλά η ηχογράφησή του είχε και αυτή τα προβλήματά της. Και το κυρίως πρόβλημα ήταν τα....  παλαμάκια, που κρατάνε το τέμπο  σε όλο το τραγούδι. Η ιδέα να μπουν ήταν του παραγωγού του, του  Mick Ronson. Χωρίς αυτά το τραγούδι χάνει την αξία του και η προσθήκη των κρουστών δεν το απογειώνει. Τα κρουστά κάνουν απλά μια guest εμφάνιση στο στίχο  'let it rock, let it roll' μαζί με την χορωδία. 
Το βιντεοκλίπ είναι σκηνοθετημένο από τον Bruce Gowers. Τα γυρίσματά του έγινα βόρεια της  Monroe Lake, στον  Knightridge Rd.(IN 446). Οι εικόνες του καλλιτέχνη από τα παιδικά και σχολικά χρόνια εναλλάσσονται  με τις σκηνές από τα γυρίσματα αυτά και πάντα παρόντα δύο χέρια με άσπρα γάντια να χτυπάμε τα παλαμάκια. Η δισκογραφική του δεν προέβλεπε να δημιουργηθεί, μιας και δεν πίστευε στη επιτυχία του. Ο  John Mellencamp πίστευε όμως και ζήτησε να βγάλουν ένα βιντεοκλίπ από μια ομάδα παραγωγών, οι οποίοι δεν του ζήτησαν και καθόλου χρήματα. 
Το τραγούδι δεν γλύτωσε και από την σάτιρα του Al Yankovic, σαν  "Chuck And Diane", αλλά και η Jessica Simpson χρησιμοποίησε σαν sample στο "I Think I'm In Love With You." Μια ταινία του 2012, με τον ίδιο τίτλο δεν έχει καμία σχέση με το τραγούδι.