Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Guns N' Roses - One In A Million


Οι καθημερινοί συμβιβασμοί ενός κατοίκου κυρίως της πόλης, μπορεί να τον οδηγήσουν στο να αναζητήσει κάποια άλλη πόλη μακριά από αυτές τις καθημερινές υποχωρήσεις, που είτε είναι εξαναγκασμένος να κάνει είτε τις κάνει σχεδόν με τη θέλησή του! Δεν είναι σπάνιο μία νέα αρχή συχνά να συνδυάζεται και με κάποια γεωγραφική μετακίνηση, πίσω από την οποία συχνά κρύβεται η επιθυμία να πετάξει κανείς από πάνω του το καταπιεστικό ή γενικά δυσάρεστο παρελθόν του, πολλές φορές μάλιστα με τρόπο μάλλον όχι και τόσο «ορθό», αφού συχνά κανείς γενικεύει καταστάσεις και αδικεί ανθρώπους! Πάντα η πρώτη επαφή με έναν τόπο διαφορετικό από αυτόν που είχε κανείς συνηθίσει, αυτή η «πρώτη ματιά», τον εξιδανικεύει, χρίζοντάς τον .... μοναδικό στα εκατομμύρια πόλεων.
Προφανώς η δύσκολη εφηβεία που έζησε ο Axl Rose, αλλά και η μετακόμισή του στο Los Angeles του δημιούργησε ακόμα περισσότερα απωθημένα. Η ξαφνική δόξα μετά την επιτυχία του “Appetite for Destruction” των Guns N' Roses, μάλλον τον ώθησε στο να εξωτερικεύσει τους κρυφούς του φόβους στο δεύτερο “G N' R Lies” του συγκροτήματος. Το άλμπουμ αυτό διαθέτει τέσσερα δικά τους τραγούδια, σε μια πιο ακουστική εκτέλεση. Όπως αποδείχτηκε, έγιναν και αυτά σχεδόν κλασικά και ένα από αυτά είναι και το “One In A Million’’. Η δημιουργία του ίδιου του τραγουδιστή, επικρίθηκε όπως λίγα τραγούδια στο παρελθόν και όχι άδικα, κυρίως εξαιτίας των ρατσιστικών αναφορών στους στίχους του.
Αλλά πριν μπούμε στην κριτική γύρω από το λυρικό μέρος αυτού του τραγουδιού, ας γνωρίσουμε αυτό που αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για τον δημιουργό του. Η παιδική και εφηβική ηλικία του Axl Rose, γεννημένου στο Lafayette της Indiana, συγκροτήθηκε κάπου ανάμεσα στην κακοποίηση από τον πατέρα του, πριν εγκαταλείψει την οικογένειά και του πατριού του, καθώς και στην υπερβολικά θρήσκα μάνα του, που άνηκε στην Πεντηκοστιανή Εκκλησία και στην χορωδία της. Το φυσικό του μαρτύριο τελειώνει, όταν στα 16 εγκαταλείπει την γενέτειρά του, ενώ η άφιξη στο Los Angeles και οι πρώτες του σκέψεις στο σταθμό λεωφορείων Greyhound γίνονται τραγούδι.
Αυτές τις εντυπώσεις τις αποτύπωσε ο τραγουδιστής σε ένα από τα πρώτα τραγούδια που είχε συνθέσει μόνος του. Τη μουσική του τραγουδιού την συνέθεσε στις δύο κάτω χορδές της κιθάρας του, μιας που δεν ήξερε τότε να την χειρίζεται ακόμα.. Γνώριζε μόνο πιάνο και πλήκτρα, στα οποία συνέθετε αργότερα. Αλλά η ουσία βρίσκεται στο λυρικό μέρος! Ο ίδιος αργότερα απολογείται για αυτό, αναφερόμενος στα εφηβικά του βιώματα. Ο στίχος "Immigrants and faggots", οποίος ήταν και αιτία να αποκλειστεί το συγκρότημα από μία φιλανθρωπική συναυλία για το AIDS, εξιστορεί προσωπικές του εμπειρίες. Συγκεκριμένα μιλάει για του Ιρανούς μικροπωλητές που προσπαθούσαν να τον ξεγελάσουν και να του πουλήσουν κάτι στον σταθμό των λεωφορείων του Greyhound, όταν πρωτοπάτησε το πόδι του στην «πόλη των αγγέλων».
Θεωρούσε τον εαυτό του ένα λευκό αγόρι από μια μικρή πόλη, το οποίο έπεσε και θύμα παραπλάνησης από αφρο-αμερικανούς κατοίκους αυτής της μεγαλούπολης. Σίγουρα ένας γνώστης της κατάστασης αυτού τα αστικού κέντρου, θα επιβεβαίωνε την ύπαρξη «κλειστών» φυλετικών συνοικιών. Όσο για το "Faggots" απολογείται ομολογώντας μία επιθετική συμπεριφορά που είχε δεχθεί ο ίδιος προσωπικά από κάποιον ομοφυλόφιλο. O Slash, κιθαρίστας της μπάντας, δήλωσε πως ο Axl δεν είναι κανένας ρατσιστής, απλά εξέφρασε με λάθος τρόπο τις προσωπικές του εμπειρίες γενικεύοντας τες. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης υπήρχε μία έντονη διαφωνία μεταξύ των δύο μουσικών γύρω από το περιεχόμενο των στίχων. Φυσικά οι αντιδράσεις σ’ αυτούς ήταν μάλλον αναμενόμενες, αν και αυτό δεν επηρέασε αρνητικά όλη την μπάντα. 
Η εικόνα που είχε δημιουργήσει ο τραγουδιστής, δηλώνοντας ως είδωλά του αμφιφυλόφιλους και ομοφυλόφιλους καλλιτέχνες, άμβλυνε κάπως την κατάσταση. Μάλιστα η μπάντα έπαιξε και με τους Living Colour. Μάλιστα, όπως δήλωσε ο ο Vernon Reid, ο κιθαρίστας τους, ο αμετανόητος Rose, το 1989, έπαιξε και το συγκεκριμένο τραγούδι, το οποίο δεν υπήρχε ούτε στο σετ τους, μόνο και μόνο για να ‘τσαντίσει’ του αφροαμερικανούς μουσικούς της support μπάντας!
Jacek Maniakowski
επιμέλεια κειμένου: Maria Florokapi